Longdriving
Longdrive regels
Longdriving wordt gespeeld op een driving range van ongeveer 35 tot 55 meter breed, in plaats van op een golfbaan. Deelnemers krijgen een bepaald aantal pogingen, meestal 3 tot 8, om de bal zover mogelijk binnen de baan en binnen een bepaalde tijdslimiet weg te slaan. Een slag moet binnen de baan blijven wil de afstand meetellen, anders is het Out-of-bounds (OB).
Grote wedstrijden worden gespeeld over meerdere rondes in een dubbele eliminatie-spelsysteem. Clubs moeten voldoen aan United States Golf Association (USGA) normen voor de lokale kwalificatie-evenementen, maar voor districtskwalificatie-evenementen en World Finals, moeten clubs voorkomen op de LDA (Long Drive Association) Conform List at Long Driver off Amerika website .
Maximale clublengte is 50 inch, maar wordt gemeten met de club in een rechte hoek op de grond (90 gr.) vanaf het laagste punt tot het hoogste, wat overeenkomt met een USGA 48 in de meting. Clubhoofd formaat wordt gehandhaafd op een maximum van 460 kubieke centimeter.
Afstand
Professionele Longdrivers slaan gemiddeld meer dan 350 yards (320 m) in wedstrijden, vergeleken met 300 yard (274 m) gemiddelden uit de top PGA Tour drivers en 200 yards (183 m) voor een gemiddelde amateur. Sommige drives in wedstrijden overtreffen 400 meter (366 m). Het wereldrecord in een longdrive wedstrijd is 539 yards (493 m) door Scott Smith, hoewel het record erkend door Guinness Records als longest drive in een wedstrijd staat op 515 yards (471 m) door 64-jarige Mike Austin in 1974 van de VS National Seniors Open met een 43.5 "stalen steel persimmon hout driver en balata bal.
Het record afstand bereikt in de RE / MAX Europees Kampioenschap Long Drive bedraagt 474 meter (433m) door de Engelsman Joe Miller in september 2005. Fast swingers kunnen zwaaien met hun drivers op meer dan 150 mph (245 km/h), tot ver boven de 85 mph (140 km/h) gemiddeld voor een amateur. Ze trainen voor kracht, flexibiliteit en snelheid en vaak een verscheidenheid van trick shots om op hun demonstraties te kunnen laten zien. In tegenstelling de algemene gedachte, zijn de betere longdrivers meestal goede golfspelers, soms bekwaam genoeg om te spelen op de PGA Tour . Velen geloven dat longdrivers geen topgolfers zijn, maar dit is niet noodzakelijkerwijs het geval in alle gevallen.
Equipment
Longdriving clubs, altijd drivers, zijn verschillend in vele opzichten van de consumenten clubs. Tot aan de recente clublengte verjaringsregels, de schachten waren veel langer dan een normale 45in. (114,3 cm) schacht, soms groter dan 55 inch (140 cm) tot in 2005, de 50 inch (127 cm) beperking werd ingevoerd.
Longdrive shafts wijken af van normale shafts. Het belangrijkste verschil is stijfheid, als een shaft niet stijf genoeg is zal achterzwaay op een inconsistente wijze plaatsvinden, waardoor een verlies van controle optreedt. Lange shafts zijn veel stijver qua flex en bijna altijd gemaakt van grafiet, dat lichter is dan staal. Om stijf te zijn is een shaft meestal zwaarder en sterker. De shafts zijn meestal nog langer dan een normale shaft, hoewel binnen beperkingen. Het kickpoint of buigpunt is ook hoger voor een lagere balvlucht ten opzichte van de swing en de shaft heeft een lager torque, wat betekent dat het niet veel zal verdraaien, zodat het clubhoofd recht naar achter blijft.
In alle Long Drivers of America (LDA) gesanctioneerde wedstrijden, moeten de deelnemers spelen met hetzelfde type bal, de Slazenger Raw Distance. Het kenmerk van deze bal is gericht op afstand met minimale spin, die de veerkracht en roll helpt. Het is geoptimaliseerd voor longdriving en is minder gevoelig om mee te spelen op een reguliere wedstrijd.
Externe links